Tag Archives: ธรรมะ

บุรุษไม่พึงให้ซึ่งตน

บุรุษไม่พึงให้ซึ่งตน

“บุรุษไม่พึงให้ซึ่งตน” พุทธศาสนสุภาษิตบทนี้แปลมาจากบาลีบทว่า อตฺตานํ น ทเท โปโส (สํ. ส. ๑๕/๖๐.) สอนให้เรารู้จักรักษาคุณค่าของตนเอง ไม่ยอมต […]
อย่าฆ่าตนเสียเลย

อย่าฆ่าตนเสียเลย

พุทธพจน์บทว่า “อตฺตานญฺจ น ฆาเตสิ” แปลว่า “อย่าฆ่าตนเสียเลย” (ขุ. ชา. มหา. ๒๘/๒๗๙.) มีความหมายลึกซึ้งเกินกว่าการฆ่าตัวตายทางกา […]
จงเป็นผู้ตามรักษาตน อย่าได้เดือดร้อน

จงเป็นผู้ตามรักษาตน อย่าได้เดือดร้อน

“จงเป็นผู้ตามรักษาตน อย่าได้เดือดร้อน” มาจากพุทธศาสนสุภาษิตบทว่า อตฺตานุรกฺขี ภว มา อฑยฺหิ (ขุ. ชา. ปกิณฺณก. ๒๗/๓๗๒.) หมายถึง จงหมั่นดูแลร […]
จงถอนตนขึ้นจากหล่ม เหมือนช้างตกหล่มถอนตนขึ้นฉะนั้น

จงถอนตนขึ้นจากหล่ม เหมือนช้างตกหล่มถอนตนขึ้นฉะนั้น

“จงถอนตนขึ้นจากหล่ม เหมือนช้างตกหล่มถอนตนขึ้นฉะนั้น” มาจากพุทธศาสนสุภาษิตบทว่า ทุคฺคา อุทฺธรถตฺตานํ ปงฺเก สนฺโนว กุญฺชโร (ขุ. ธ. ๒๕/๕๘) เป […]
จงพิจารณาตนด้วยตนเอง

จงพิจารณาตนด้วยตนเอง

“จงพิจารณาตนด้วยตนเอง” มาจากพุทธศาสนสุภาษิตบทว่า ปฏิมํเสตมตฺตนา (ขุ. ธ. ๒๕/๖๖.) เป็นคำที่คล้ายกับ “จงเตือนตนด้วยตนเอง“ แต่มีคว […]
บัณฑิตพึงทำตนให้ผ่องแผ้วจากเครื่องเศร้าหมองจิต

จงเตือนตนด้วยตนเอง

“จงเตือนตนด้วยตนเอง” เป็นพุทธพจน์ที่แปลมาจาก “อตฺตนา โจทยตฺตานํ” (ขุ. ธ. ๒๕/๖๖.) มีความหมายลึกซึ้ง เกี่ยวกับการมีสติ รู้ตัว แล […]
ถ้าพร่ำสอนผู้อื่นฉันใด ก็ควรทำตนฉันนั้น

ถ้าพร่ำสอนผู้อื่นฉันใด ก็ควรทำตนฉันนั้น

“ถ้าพร่ำสอนผู้อื่นฉันใด ก็ควรทำตนฉันนั้น” มาจากบาลีบทว่า อตฺตานญฺเจ ตถา กยิรา ยถญฺญมนุสาสติ ( ขุ. ธ. ๒๕/๓๖.) เป็นพุทธศาสนสุภาษิตที่สอนเรื่ […]
บัณฑิตพึงทำตนให้ผ่องแผ้วจากเครื่องเศร้าหมองจิต

บัณฑิตพึงทำตนให้ผ่องแผ้วจากเครื่องเศร้าหมองจิต

“บัณฑิตพึงทำตนให้ผ่องแผ้วจากเครื่องเศร้าหมองจิต” มาจากบาลีบทว่า ปริโยทเปยฺย อตฺตานํ จิตฺตเกฺลเสหิ ปณฺฑิโต (สํ. มหา. ๑๙/๒๙. ขุ. ธ. ๒๕/๒๖.) […]
ถ้ารู้ว่าตนเป็นที่รัก ก็ควรรักษาตนนั้นให้ดี

ถ้ารู้ว่าตนเป็นที่รัก ก็ควรรักษาตนนั้นให้ดี

“ถ้ารู้ว่าตนเป็นที่รัก ก็ควรรักษาตนนั้นให้ดี” มาจากบาลีบทว่า อตฺตานญฺเจ ปิยํ ชญฺญา รกฺเขยฺย นํ สุรกฺขิตํ (ขุ. ธ. ๒๕/๓๖.) เป็นพุทธศาสนสุภาษ […]
ผู้ใดรักษาตนได้ ภายนอกของผู้นั้นก็เป็นอันรักษาด้วย

ผู้ใดรักษาตนได้ ภายนอกของผู้นั้นก็เป็นอันรักษาด้วย

คำกล่าวที่ว่า “ผู้ใดรักษาตนได้ ภายนอกของผู้นั้นก็เป็นอันรักษาด้วย” เป็นคำสอนในพระพุทธศาสนา มาจากบาลีบทว่า โย รกฺขติ อตฺตานํ รกฺขิโต ตสฺส พ […]
ผู้มีตนฝึกดีแล้ว ย่อมได้ที่พึ่งซึ่งได้ยาก

ผู้มีตนฝึกดีแล้ว ย่อมได้ที่พึ่งซึ่งได้ยาก

“ผู้มีตนฝึกดีแล้ว ย่อมได้ที่พึ่งซึ่งได้ยาก” มาจากบาลีบทว่า อตฺตนา หิ สุทนฺเตน นาถํ ลภติ ทุลฺลภํ (ขุ. ธ. ๒๕/๓๖.)เป็นคำกล่าวที่มีความหมายลึก […]